jij bent mijn engeltje,
mijn lichtpuntje op het eind,
je bent een roos op een leeg veld,
je bent het water in de woestijn...
Jij bent jezelf,
iemand die geeft om mij,
ookal zeggen we soms niets,
dat je er bent, maakt me al blij...
onthou, dat ik er altijd voor je ben,
altijd om je zal geven,
Ookal gaat het niet zo goed tussen ons,
Dat jij er bent, geeft me kracht om te leven...
ik luister naar je, fluister naar je,
Zie je als mijn voorbeeld,
Ik respecteer je, waardeer je,
ik heb nu iemand waarmee ik alles deel...
ik heb vertrouwen in je gevonden,
al mijn geheimen mag je weten,
het maakt me niets uit,
Ik weet dat je ze nooit zult vergeten,
Je helpt me zoveel als je kunt,
ookal heb je zelf veel pijn,
Deze moelijke tijd kun je niet alleen door..
hievoor moet je samen zijn..
Hopelijk wil jij niet alleen zijn,
maar samen 'samen zijn' met mij,
want ik wil het wel graag,
ik kan alleen maar leven met jou erbij...
ik weet dat dit gedicht niet veel is,
maar probeer mijn dankbaarheid voor je uit te drukken,
het is maar een gedicht: maar ik hoop dat je me gelooft,
dat onze vriendschap voor altijd zal blijven: het moet gewoon lukken....
~speciaal voor jou~