MET SCHAAMTELOOS VERLANGEN
met schaamteloos verlangen
het uitzicht zee
we zagen buien in
de verte komen, stilte
raasde wisselstromen
het overbruggen
van de blik
in de eerste schrik
ging toen de wereld uit
we stapten over
in gelijke tred
een nieuwe ruimte in
de tijd was even stil gezet
ik tilde sluiers op
zag jou, je lach
en ogen vol verbazing
of het wat gaf
je vinger raakte mij
ontlaadde mijn gevoel
handen streelden je gelijk
al bleef je toen nog koel
we pasten in elkaar
met schaamteloos verlangen
hunkering van eeuwenlang, die
in ongekende passie was gevangen
wil melker
17/01/2004
Reacties op dit gedicht
| Vermeulen Rudy: | Zaterdag, januari 17, 2004 22:34 |
| na lange tijd iets terug van je lezen doet goed,het geworstel met liefde,mooi groeten rudy |
|
| Frans07: | Zaterdag, januari 17, 2004 19:24 |
| Prachtig!! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 17 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||