Niemand die iets merkt...
Regen druppelt stilletjes tegen mijn raam
Zachtjes hoor ik mijn naam.
Ga je opgeven of niet…vragen ze aan me…
Er komt geen woord uit men mond
Ik weet het niet meer…
Wetend dat veel mensen om me gaan treuren…
Kan ik er toch niet mee ophouden…
Ik weet dat er een dag komt dat ik snijd en dat ik ga blijven snijden
Misschien komt die dag ook niet… positief blijven denken, dat zeggen ze altijd...
Maar als het niet meer gaat zal niemand me tegenhouden…
Ik zal alleen zijn, zachtjes in alle stilte… niemand die iets merkt…
Zachtjes hoor ik mijn naam.
Ga je opgeven of niet…vragen ze aan me…
Er komt geen woord uit men mond
Ik weet het niet meer…
Wetend dat veel mensen om me gaan treuren…
Kan ik er toch niet mee ophouden…
Ik weet dat er een dag komt dat ik snijd en dat ik ga blijven snijden
Misschien komt die dag ook niet… positief blijven denken, dat zeggen ze altijd...
Maar als het niet meer gaat zal niemand me tegenhouden…
Ik zal alleen zijn, zachtjes in alle stilte… niemand die iets merkt…
Reacties op dit gedicht
| meisjuh: | Maandag, januari 19, 2004 20:44 |
| mja... synchrogirl heeft gelijk ! liefs pricilla en mooi geschreven |
|
| synchrogirl: | Maandag, januari 19, 2004 14:44 |
| Nee je zal niet alleen zijn... desnoods zal ik je wel tegenhouden want elke keer dat iemand zelfmoordpleegt is een weggegooit leven. Echt.. dus en ik weet cker dat je wel kunt vechten leef dan voor de mensen die je 8erlaat.. en he doe dat mes weg... je voelt je er alleen ma slechter door!! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Just me ¨** | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 19 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||