WIT RONDGEVLEKT IN KRISTALLIJN
wit rondgevlekt in kristallijn
in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst in hermelijn met licht en pijn
hij straalt intens zijn koude macht
als speldenprikken zilver zonnen in het klein
vriezen sterren met venijn in stralen glitterfijn
water in een strenge nacht tot kracht
wil melker
24/01/2004
Reacties op dit gedicht
| arie: | Zondag, januari 25, 2004 00:43 |
| Brrrrr koud hè...... Lekker warm beschreven Wil Liefs, Arie |
|
| Jacobs Ivan: | Zaterdag, januari 24, 2004 14:37 |
| met genoegen gelezen, mooi ! | |
| M@ri@: | Zaterdag, januari 24, 2004 13:42 |
| transparante flonkering broos knisperfijne sterrenpracht in schitterbare dichtersdracht liefs *boselfje* |
|
| kokkie: | Zaterdag, januari 24, 2004 10:40 |
| paar keer moeten lezen wil, maar hijis prachtig, de beelden worden opgeroepen, het gevoel helder...knap liefs angela |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||