Bedaren
Als ik even naar het water kijk
en kringen verschijnen
ontwaakt de gemiste tederheid
dit gaat niet zomaar voorbij
heb ik je nooit duidelijk gemaakt
hoe diep je me hebt geraakt
vol heimwee dacht ik terug aan die tijd
met mijn blik op oneindig
blijf ik nog even dwalen
tot alles weer zal bedaren
Reacties op dit gedicht
| Peter van der Linden: | Zaterdag, januari 31, 2004 22:07 |
| Na regen komt altijd weer zonneschijn. Als je positief blijft denken komt alles weer op z'n pootjes terecht. Liefs, Peter. |
|
| PeterdB: | Zaterdag, januari 31, 2004 21:48 |
| He, wat schrijf je dit mooi...even genieten hoor | |
| H.J.: | Zaterdag, januari 31, 2004 20:49 |
| Dat bedoel ik nou Bieke. gewoon ongewoon mooi. kusss |
|
| lommert: | Zaterdag, januari 31, 2004 19:36 |
| stenen geworpen in het water worden groter en zullen verdwijnen...ik bedoel..het moet als het goed is te verwerken zijn. xxxje willmmien |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||