Afscheid
Zacht tegen me aan voel ik de kussen
Zacht tegen me aan voel ik de stof
Zachtjes voel ik mijn longen in paniek raken
Zachtjes voel ik dat mijn longen beginnen te stoppen
Zachtjes gaan mijn ogen dicht
Maar op dat moment kwam er een vriend binnen
Hij rende naar mij toe en gooide de kussen weg en omhelsde me
We omhelsde elkaar lang, het leek alsof we verdoofd waren
We huilde samen en zachtjes fluisterde hij:
Ik laat je nooit gaan, jij bent een engel
Een engel die hier beneden hoort en niet boven...
Zacht tegen me aan voel ik de stof
Zachtjes voel ik mijn longen in paniek raken
Zachtjes voel ik dat mijn longen beginnen te stoppen
Zachtjes gaan mijn ogen dicht
Maar op dat moment kwam er een vriend binnen
Hij rende naar mij toe en gooide de kussen weg en omhelsde me
We omhelsde elkaar lang, het leek alsof we verdoofd waren
We huilde samen en zachtjes fluisterde hij:
Ik laat je nooit gaan, jij bent een engel
Een engel die hier beneden hoort en niet boven...
Reacties op dit gedicht
| Meggej: | Dinsdag, februari 10, 2004 13:22 |
| Hojj.. k snap het nie |
|
| anne bauwens: | Maandag, februari 09, 2004 17:53 |
| Je mag dit nooit doen! Please doe dit niet!!! ***jes van Annetje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Noppet | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 08 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||