(Hier) kom ik
Hier kom ik,
in het eerste morgenlicht
Het rode bloed zal regenen
op het veld van witte bloemen
Wijl in mijn oor de klank
van ’t strijdend slagveld,
zal nooit het oog de angst bevatten
Rook golft traag nevelend over land,
verkoold door enthousiaste overwinningsvuren
Ik neem persoonlijk ‘t zwaard ter hand
als zelfs mijn onschuld wordt vermoord
Withete woede bronst mijn zijn
in elke slag die u doet beven,
u angstig bidden laat in stervensuren
De stof van dood roert zich nu fel
en laat de zon verduisteren
Rondom mij lijkt het Dantes hel
als ’t zwaardgekletter traag verdwijnt
en er rest niemand om te strijden
Natuur start stil haar fluisteren
als licht voorzichtig weer verschijnt
In ’t eerste morgenlicht
kom ik
De dauw kust grondig mijn gezicht
voor dat ik voor je nederbuig
Ik voel mij in mijn angst verlicht
en haat ’t schijnheilige gejuich
als enkel voor jouw liefde ik gezwicht.
**********
sunset 14-02-2004
**********
