WrAaK
Zoals hij het zo mooi heeft gezegd:
mijn papa heeft zijn ziel blootgelegd
Na het lezen van mijn gedicht
was al zijn commentaar op mij gericht
Hij beweerde, kort samengevat
dat ik geen dichterstalent bezat
Dat mijn zinnen maar niet wouden rijmen
dat HIJ woorden beter aaneen kon lijmen
Hiervan gingen de haren op mijn hoofd rijzen
en ik vroeg hem dat te bewijzen
Dus ijdel als hij is, begon hij te schrijven
De uitdrukking op zijn gezicht zal me eeuwig bijblijven
Zuchtend en klagend, fronsend en met veel geschrap
bekwam hij een gedichtje, afin... een eerste stap:
"Sneeuw"
"Oneindig witte stilte
Geen mens die vloekt
Eenzame droeve kilte
en niemand die me zoekt"
Lotte & Vake
^__^
Reacties op dit gedicht
| Boudaatje: | Donderdag, februari 26, 2004 22:08 |
| mmm dichties is gevoel niet persé gerijm... maar euh kommentaar kan soms te zijn ;-) knuffel |
|
| *Cheseri*: | Donderdag, februari 26, 2004 17:16 |
| nou ik vind het zeker niej verkeerd;) en een gedicht hoeft niej persé te rijmen joh!;) 't gaat om je gevoel...:) liefs pricilla |
|
| Oorlam: | Donderdag, februari 26, 2004 14:53 |
| niet verkeerd toch vake? maar eh moeten rijmen..? tja kan |
|
| de nifter: | Donderdag, februari 26, 2004 14:52 |
| hehheh... ja valt tegen hè, als je het zelf moet doen | |
Over dit gedicht
| Auteur: Lotte. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 26 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||