JE KOOS VOOR STILTE
je koos voor stilte
ik weeg uren in vergeten
wil ze niet meer weten
voel de warmte die er was
kende je toen pas
je hangt nog om me heen
in heldere ogen en die lach
hoor nog de woorden die me vragen
je liefde altijd mee te dragen
je koos voor stilte
in het houden van, zweeg
in alle lichaamstalen, zelfs
tranen konden je niet overhalen
op een eigen wereldplek
heb je jezelf neergezet
je wilt je niet meer branden
mijn handen zijn te warm geweest
wil melker
01/03//2004
Reacties op dit gedicht
| westland: | Dinsdag, maart 02, 2004 18:24 |
| mooi geschreven,maar somige dingen kan voor bepaalde mensen te veel zijn.ma westland. | |
| Ninandra: | Maandag, maart 01, 2004 17:04 |
| ... ;) mijn reactie ken je al! | |
| kokkie: | Maandag, maart 01, 2004 16:34 |
| weer heel herkenbaar geschreven, liefs angela |
|
| Annemieke : | Maandag, maart 01, 2004 07:55 |
| Soms doet stilte ontzettend veel goed... maar uiteindelijk komt toch het beseft dat je die moet verbreken als je verder wilt en moet... Mooi gedicht... X Annemieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 01 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||