IN OVERGAAF KON LATEN GAAN
in overgaaf kon laten gaan
je stem was hoog
doorzichtig in haar tonen
een barst in zuiver glas
vergruizelde je dromen
de klanken werden donker
door heimwee in je bloed
valse sentimenten hebben
nog een jarenlang tegoed
je bouwde met de dagen
een wereld van bestaan
waarin je niet kon zingen
je in overgaaf kon laten gaan
je flat is opeens woning
het uitzicht slechts een raam
de drempel was vergeten
nu stoot je je eraan
je voelt de draden trekken
knipt jezelf uit het huis
weet dat open armen wachten
met de melodie van eindelijk thuis
wil melker
07/03/2004
Reacties op dit gedicht
| kokkie: | Dinsdag, maart 09, 2004 18:56 |
| hopla en alweer liefs angela |
|
| westland: | Maandag, maart 08, 2004 18:28 |
| heel mooi verwoord,ze weet waar je bent,als ze wil kan ze bij je terecht.ma westland. | |
| M@ri@: | Zondag, maart 07, 2004 21:56 |
| vlindervleugels pril warm in zonnestreel ademen lentegeuren volrijk nieuwkleuren liefs *boselfje* |
|
| lommert: | Zondag, maart 07, 2004 10:40 |
| een mooi gedicht Wil..strak neergezet . de laatste regels zijn een melodie die zuiver is .. xxje willemmien |
|
| zoete wijn: | Zondag, maart 07, 2004 10:06 |
| pff...sterk! misschien een kleine correctie: knipt jezelf uit huis (ivm metrum) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 07 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||