Madrid 11-03-04
Wolven huilen in het maanlicht
bloedrood kleurt het station
stemmen wenen door doodse straten
bij lantaarns en schemerlicht
Stapvoets verplaatst verkeer
langs lijken dat vormt een dodenkrans
de wereld schildert in zwart
door de partituren dat naast het schilderijtje lag
De mensheid poetst haar vlekken
met witte vlaggen
op een oorlogsterrein
dat de pagina van verderf en oorlog
Omslaat
in de roman Van Betere Tijden
Reacties op dit gedicht
| Vinkje: | Vrijdag, maart 12, 2004 19:15 |
| Grootse ellende prachtig verwoord ieder die dit leest door ongeloof gesmoord. Liefs, |
|
| lovegirl: | Vrijdag, maart 12, 2004 18:58 |
| je hebt dit prachtig neer gezet het is zo in triest er zijn geen woorden voor van wat daar is gebeurd het is echt niet normaal meer iedereen is in diepe rouw liefs lovegirl |
|
| Jannie Hoogendam: | Vrijdag, maart 12, 2004 16:52 |
| kippevel!!! Klasse hoe je dit verwoordt! Erg he? liefs Jannie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 12 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||