Leegte..
Leegte..
en ik wil niet zien wat gaande is
niet voelen welke pijn ik heb
zelfs mijn eigen schreeuw niet horen
maar toch onderga ik stilletjes
alles wat me gegeven wordt
door wie maar spreken wil
angsten lijken weg te vloeien
waar de leegtes groter worden
en alles verder van me glijdt
reik ik mijn hand en slik moeilijk
nooit gedacht dat zelfs het niets
de tranen binnen in me wakker maakt
-15.03.2004-
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Dinsdag, maart 16, 2004 21:30 |
| soms ben je somber zonder onderwerp, overvalt je angst die niemand op je werpt, wil je alleen maar luisteren wat van buiten op je toe kan komen, iemand die je omringen wil met een stem, een verhaal, een gebaar waarin je zomaar zonder meer te wekken kunt zijn. schreeuw je maar leeg zonder al te veel geluid in het putje van zijn buik, kus, Hans |
|
| - Repelsteeltje -: | Dinsdag, maart 16, 2004 01:54 |
| Machtig mooi geschreven meissie. ennu je komt er wel, kijk maar eens verder en zie de pracht die je toelacht. Liefs patricia |
|
| Benjamin de Rooy: | Dinsdag, maart 16, 2004 01:24 |
| die leegte zal zeker opgevuld worden sussie. let op mijn woorden, iemand als jij gaat zeker mooie tijden tegemoet. Al zal je de tegenslagen tegen blijven komen, laat de positieve dingen het negatieve overstemmen. Dat kan. En jij zeker! liefs, je Broer |
|
| Robski: | Dinsdag, maart 16, 2004 00:21 |
| Mooie woorden van Chad al hieronder... en idd .. laat de warmte maar toe.. en de leegtes zullen zich ontdoen van de angsten en wellicht nog wel opvullen met warmte ook :) Mooi geschreven lieffie.. *megaknufffffxxx* Slaap lekker nu... ik duik 'r gauw in, maar wilde je deze nog even geven om morgen te kunnen lezen :) *kusss* ikke |
|
| Carama Chad: | Dinsdag, maart 16, 2004 00:09 |
koester de warmte, dan verdampen de tranen, want in koude lucht blijven ze enkel bevroren hangen... ^__^ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||