Zilverrijst (I.M.)
Geef haar nog wat leven
een handje zilverrijst
bloemen in een knop
voordat ze haar ogen sluit
Jassen, wollen wanten
elk kledingstuk beschermde
haar tegen kou
in landschap dat ademt tevredenheid
sprokkel ik takjes voor haar bij elkaar
Bij kerk
voor het weggaan van lente
kleur ik haar in het schilderij
In tuin
vol gekleurd blad
hoor ik ze weer huilen
De wolven
die wacht hielden
bij haar graf
Reacties op dit gedicht
| Nina Laverona: | Donderdag, maart 18, 2004 21:16 |
| Weer heel graag gelezen Wijnand.... Liefs, Nina |
|
| Oorlam: | Donderdag, maart 18, 2004 11:26 |
| wow prachtig gedicht, vol gevoel! | |
| shelob: | Donderdag, maart 18, 2004 00:47 |
| Prachtig, heeft me geraakt! | |
| christina: | Donderdag, maart 18, 2004 00:41 |
deze is prachtig wijnand |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||