de wereld is gekleurd
ik zie hem zwart
mensen zijn opgebeurt
ik van buiten, maar niet in mijn hart
van binnen kan ik janken
waaraan heb ik dit te danken

van buiten ben ik vrolijk en vrij
van binnen verdrietig en het tegenovergestelde van blij
waarom durf ik me niet te uiten
wanneer kom ik met mijn gevoelens naar buiten
ik wil wel, maar ik durf niet
ik wil niet dat iemand mijn zwakte ziet

ik wil ook van binnen weer genieten
vrolijk, vrij en blij zijn
de wereld ook weer vrolijk en gekleurd zien
en niet vanachter dat zwarte gordijn
maar ik durf niet door dat diepe dal
terwijl ik weet dat het opluchten zal

en dan de liefde en aandacht van een aantal mensen
dat is wat een ieder zich kan wensen
maar ik kan het niet plaatsen met mijn gevoel
van binnen één grote warboel
ik weet niet waar te plaatsen
wat moet ik er mee aan!

het is vreemd om te merken
maar die aandacht en liefde kan ik niet verwerken
vreemden die je gewoon accepteren
dat is iets dat ik opnieuw moet leren
waarom is bij mij dat gevoel verstard
en ligt er zo'n steen op mijn hart

leer mij weer genieten van het leven
ik heb zoveel te geven
maar angstig om weer een trap op mijn hart
dan is het moeilijk wit te zien en niet zwart
altijd op je hoede
waarom voel ik geen woede!

alleen maar pijn, angst en verdriet
diep in mijn hart, maar van buiten zie je dat niet
een beetje van mijn ellende mag men weten
maar de rest wil ik het liefst vergeten
koud in mijn hart, warm van buiten
wanneer durf ik me helemaal te uiten
wanneer word mijn hart ook warm
en kan ik voelen zoals een ander
eerst moet laagje voor laaagje eraf
dat kan niet in een snelle draf
ik durf het gevecht niet aan
mijn diepste gevoelens schuif ik van de baan
bang voor wat komen gaat
ik voel van binnen voor mezelf veel haat
waarom heb ik het laten gebeuren
wanneer gaat mijn gevoel weer kleuren..