Waarop wacht ik nog?
Alsof je op het randje van de afgrond staat,
En je het liefst wilt springen.
Zo voel ik mij...
Het is zó vaak m'n gedachten gepasseerd!
Zie geen zon meer achter de wolken,
Alleen maar zwart!
Maar blijf tóch voor anderen.
Ik voel me opgesloten,
opgesloten in een lichaam dat hier vastzit...
Elke keer weer,
bloed,
helderrood...
De wonden helen niet maar blijven als gegraveerd staan,
voor altijd...
Hoelang hou ik dit nog vol?
En je het liefst wilt springen.
Zo voel ik mij...
Het is zó vaak m'n gedachten gepasseerd!
Zie geen zon meer achter de wolken,
Alleen maar zwart!
Maar blijf tóch voor anderen.
Ik voel me opgesloten,
opgesloten in een lichaam dat hier vastzit...
Elke keer weer,
bloed,
helderrood...
De wonden helen niet maar blijven als gegraveerd staan,
voor altijd...
Hoelang hou ik dit nog vol?
Reacties op dit gedicht
| beckie: | Vrijdag, maart 26, 2004 22:17 |
| blijven vecht ook jij hebt recht op leven dus zou zegge blijf er voor gaan.dikke kus beckie | |
| brinkieloontje: | Vrijdag, maart 26, 2004 16:28 |
| je houdt vol zolang je niet opgeeft.. zolang jij vecht, zolang jij door blijft gaan lukt het, en kom je uit dit dal. maar als je de hoop opgeeft, niet meer vecht en geen moeite meer zal doen lukt het je niet meer.. de keus is aan jouw.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Natasja Z | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||