Jij...

Hier zit ik dan, met jouw foto in m 'n hand.
Hoe moet het nou verder?
De schijnende zon in m 'n hart heeft plaats gemaakt voor
regendruppels,
die uur na uur,
dag na dag,
niet ophouden met stromen.
De laatste woorden die je zei, blijven eenzaam achter in
m 'n lege hoofd.
Hoe moet het nou verder?
Ik mis je fonkelende ogen,
ik mis je stralende lach.
Uur na uur,
dag na dag.
Ik mis de dagen die we aan zee doorbrachten,
de dagen wanneer het stille water omgetoverd werd in koud, hard ijs.
We schaatsten erop tot de luie zon onderging en uitgeputte
café-uitbaters hun deuren sloten...
Het was een fijne tijd, maar hoe moet het nou verder?
Duizenden vragen spoken rond in m 'n verdwaasde hoofd.
Vragen die ik niet begrijp,
waar ik geen antwoord op kan vinden.
Alleen jij...
Alle wegen leiden naar dezelfde vraag:
Hoe moet het nou verder?
M 'n handen beven ongecontroleerd terwijl ik je foto vasthoud.
En de regendruppels in m 'n hart stromen voort.
Ik vraag me af:
Wanneer houden ze op?


*Shadowgirl...*