VLAAGT EEN ORGEL VAAG EEN LIED
vlaagt een orgel vaag een lied
al een tijd lang
hoor ik kinderkoren
breken takken in
verbaal geweld van
bomen die maar niet
tot lente willen komen
ik kan geen rots
verpulveren zoals ijs,
mijn waterstromen
worden steeds gespleten
door obstakels
op hun lange reis
ooit gaan ze weer
samen vloeien
in de delta bij de zee
water zal zichzelf herkennen
want het kabbelen neemt
herinneringen mee
dan zullen klanken woorden
fluisteren in vroegere muziek
in samenzang van kinderkoren
vlaagt een orgel vaag een lied
die melodie zal zinnen zeilen
naar een onbekend gebied
wil melker
08/04/2004
Reacties op dit gedicht
| sundance: | Maandag, april 12, 2004 12:49 |
| well put. en ik hoop dat deze zin --- water zal zichzelf herkennen want het kabbelen neemt herinneringen mee --- de eeuwigheid zal doorstaan beste wil heel heel mooi. |
|
| maria : | Donderdag, april 08, 2004 22:57 |
| mmm...op kabbelzee ....met dromen mee liefs, maria |
|
| bieke: | Donderdag, april 08, 2004 18:58 |
| Het kabbelen neemt herinneringen mee...prachtig Liefs Bieke, |
|
| lieverdje: | Donderdag, april 08, 2004 12:07 |
| en nzo kabbel je ons langs de stroom der tijden prachtig wil, echt een plaatje! fijne dag paul |
|
| H.J.: | Donderdag, april 08, 2004 09:55 |
| P{rachtig Wil. graag gelezen H.J. |
|
| lommert: | Donderdag, april 08, 2004 09:34 |
| dit is mooi..echt mooi Wil ooit weer samenvloeien muziek, kinderkoren, zee kunnen samen ‘stoeien’ ik, ik doe mee je willemmien |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 08 april 2004 | ||
| Thema's: | ||