Tear Catcher
Enkele meters bij jou vandaan
En toen al niet meer te stoppen
Hoop verging met de traan
Zin om mezelf kapot te schoppen
De grond beefde
Toen deze mijn tranen ving
Mijn handen kleefden
Toen ik weer wegging
De maan lacht niet langer
De wrijvingskracht te groot
Geen enkele voorbijganger
Die mij verlost met de dood
Mijn hart is gekneusd en stil
Ik leg mijn fiets erbij neer
Ik wacht net zolang ik wil
Misschien doet het dan minder zeer
‘overdrijven is ook vak’
Ben ik dan nu eindelijk geslaagd?
Gevochten tot ik brak
Tot al mijn kracht was vervaagd…
Reacties op dit gedicht
| peerke: | Maandag, maart 21, 2005 16:41 |
| ik vind het een kei mooi gedicht, sterkte dr mee.. xx peerke |
|
| StEpHaNiEtJuH: | Zondag, juni 20, 2004 17:39 |
| *Wauw!!* heel mooi geschreven !! |
|
| BloodElf: | Zondag, april 18, 2004 14:03 |
| Je bent nog steeds niet geslaagd, maar dat her-examen mag je nog wel even uitstellen van mij.. Lief he ;o) Kus, |
|
| Dark Sinner : | Zondag, april 18, 2004 12:50 |
| WAUW....Mooi!! Dikkuh xus |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lucius | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 18 april 2004 | ||
| Thema's: | ||