Verloren...

Zwart...Zo koud als de nacht..
Geen enkele mens om je heen...
Verlangen naar iets waar je naar smacht...
Daar sta je dan héél alleen...

Je lichaam tinteld...
De zwartheid komt in je ogen...
De dood is nabij...
Plots komt iedereen buiten...
Ze zijn blij...

Want...
Ik besta niet meer...
Ik lig daar...
Alleen...

Ik word herboren...
Niets is verloren...
Want ik wil iets speciaal zijn..
Héél klein...

"Ik wou dat ik een traan was"
"Zo kan ik geboren worden in jou ogen"
"Zo kan ik leven op jou wangen"
"Zo kan ik sterven op jou lippen"

Ik ben nog niet verloren...
Die enkele seconden...
Ik drijf al over iemands wangen...
Die houd me tegen...

Laat me gaan...
Laat me gaan...
Zo kan ik alleen verdergaan...
Ergens waar niemand me kent...
Diep onder de grond...
Daar ben ik geen serpent !