LEVEN TUSSEN VREEMDEN
Ik leef tussen mensen
Mensen die me ontvreemd zijn
Ik leef tussen vreemde mensen.
Ze herkennen me niet meer
Ik word niet zoals zij het willen
Ik herken hen niet meer.
Ik leef tussen mensen
Mensen die geen mensen zijn
Want ze weten niet wat ze écht willen.
Ze zijn me verloren
Al een hele tijd geleden
Want ik weet wat ik wil :
Mijn eigen leven leiden
Zonder mensen die me vreemd zijn
Maar met mensen die me lief zijn
Mensen die me ontvreemd zijn
Ik leef tussen vreemde mensen.
Ze herkennen me niet meer
Ik word niet zoals zij het willen
Ik herken hen niet meer.
Ik leef tussen mensen
Mensen die geen mensen zijn
Want ze weten niet wat ze écht willen.
Ze zijn me verloren
Al een hele tijd geleden
Want ik weet wat ik wil :
Mijn eigen leven leiden
Zonder mensen die me vreemd zijn
Maar met mensen die me lief zijn
Reacties op dit gedicht
| erika: | Maandag, april 30, 2001 21:44 |
| Dit is zo herkenbaar voor mij.Je moet het doen, het is nodig voor je verdere leven. ik wens je ook veel sterkte hierbij. erika |
|
| Juva: | Maandag, april 30, 2001 20:03 |
| En dat is niet te veel gevraagd!!!!! Dit is ook mijn wens en het zal nog moeilijk worden vrees ik, maar de moeilijkste wegen leiden naar het grootste geluk... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: FEMKE | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 30 april 2001 | ||
| Thema's: | ||