Samen
Wij tekenen, samen
lijnen in nog maagdelijke lakens
En vlechten lijven
waarop lust geschilderd staat
Wij zijn verzoent
en zullen eeuwig blijven
Zolang mijn zijn
eenvoudig in de jouwe overgaat
Wij kussen, samen
onontdekte plekjes
En elke zoen,
een prikkel van genot
Wij gaan nu paden
die nog niet bestonden
Door ons gebaand
toen wij ons eindelijk vonden
Wij zwijgen, samen
honderdduizend zinnen
En elk gezwegen woord
wordt innerlijk herhaald
Het kijken, lachen
naar elkaar, dát is ons praten
De hemel is aan ons
Zelfs als men ons wil haten
Wij sterven, samen
voor dat wij geboren
De eerdere levens
een geboortepijn
Wij leven, beiden
slechts één leven
En eens gescheiden,
het einde van ons zijn.
**********
sunset 05-05-2004
**********