POLSEN
Polsen
Soms schijnt licht
verdwalend donker,
is stilte hoorbaar
als een zwart geluid.
Gevoelens draaien
hun werkelijkheid
in cirkels die wurgen.
Niets, komt er dan uit.
Wanhopig opzij,
stappend vervlakken,
problemen doorzakkend
in dolgedraaid vergetelheid.
Terugvloeiend rood
stolt dood weer tot leven.
Wit is begin van
de hoop op herinnering.
wil melker
02/05/2001
Soms schijnt licht
verdwalend donker,
is stilte hoorbaar
als een zwart geluid.
Gevoelens draaien
hun werkelijkheid
in cirkels die wurgen.
Niets, komt er dan uit.
Wanhopig opzij,
stappend vervlakken,
problemen doorzakkend
in dolgedraaid vergetelheid.
Terugvloeiend rood
stolt dood weer tot leven.
Wit is begin van
de hoop op herinnering.
wil melker
02/05/2001
Reacties op dit gedicht
| sundance: | Donderdag, mei 03, 2001 18:23 |
| bundelen die boel, wil :) bundel je gevoelens en geef ze uit |
|
| catharina: | Woensdag, mei 02, 2001 22:21 |
| volg het witte pad in rood... volg het licht voorbij de dood... liefs cathje |
|
| ilona krijgsman: | Woensdag, mei 02, 2001 07:46 |
| licht schijnt donker van binnen triest om me heen licht schijnt diep in mij niemand ziet het alleen ik Wit is zwart licht is rood en bloedt dood liefs Ilona |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 mei 2001 | ||
| Thema's: | ||