grenzeloos
grenzeloos
is wat verbeeld
een grens
waar koude wordt gestreeld
en ogen fijngeknepen
tegen een zon
stralen van warmte
die mij geslepen
als glaskristallen
jouw zijn
mijn spiegel
waarin ik mij laat vallen
is zeven jaren
bijgeloof
dat breken ongeluk
en blijf jij doof
voor afschuwkreten
die ook mijn oor bereiken
niets dan getallen
die nu moeten wijken
ligt daar de grens
die 'k mij verbeeld
en angst doet leven
lente die winter streelt
in passie die doet beven
reiken wij naar elkaar
in tijd die duurt al eeuwen
en hebben onze ziel geheeld.
**********
sunset 10-05-2004
**********
Reacties op dit gedicht
| Lesley-Ann: | Zaterdag, mei 15, 2004 21:20 |
| Mooi gedicht. Lesley-Ann |
|
| de nifter: | Maandag, mei 10, 2004 08:42 |
| gedeelde smart... | |
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 10 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||