Opgesloten in mezelf
Ik zit opgesloten in mezelf
heb muren rondom me heen gebouwd
voel me veilig nu
maar tegelijk heel eenzaam
wil soms de gemaakte muren slopen
iemand toelaten binnen te dringen in men wereld
maar ik ben bang..
en men angst ontneemt me alle vechtlust en alle kracht
De muren worden steeds hoger
bijna onmogelijk te slopen.
Wanneer ik rondkijk,
verlies ik alle hoop
en leg ik me neer bij men eigen gemaakte leven.
heb muren rondom me heen gebouwd
voel me veilig nu
maar tegelijk heel eenzaam
wil soms de gemaakte muren slopen
iemand toelaten binnen te dringen in men wereld
maar ik ben bang..
en men angst ontneemt me alle vechtlust en alle kracht
De muren worden steeds hoger
bijna onmogelijk te slopen.
Wanneer ik rondkijk,
verlies ik alle hoop
en leg ik me neer bij men eigen gemaakte leven.
Reacties op dit gedicht
| jurgentje: | Maandag, mei 17, 2004 19:56 |
| wel kmoe toegeve dak et tog kan gebruike vo et sjool;-) thx khad et tog nodig anders een zerro 0/10 you know thx |
|
| Carine: | Dinsdag, mei 11, 2004 23:56 |
| Weet precies wat je voelt... Maak hetzelfde mee... Is niet simpel, maar muren breek je af steentje per steentje...en eens een gaatje in de muur, heb je plaats voor een venstertje, kan je beter buitenkijken en heb je ook een klaarder zicht op de dingen... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elbriesje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 11 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||