ik weet soms niet goed wat ik doe of wat ik zeg,
ik denk dan alleen maar aan mezelf en anderen hebben maar pech.
het is een handicap wat je van buiten niet kunt zien,
zou daarom niemand het begrijpen misschien?
ik wil je geen pijn doen..het spijt me achteraf zo vreselijk,
maar ik maak altijd dezelfde fout, want dit is ongenezelijk..
ik wou dat ik normaal was,
en dat ik gewoon in deze wereld pas.
ik ben zo blij met jou, en dat je het probeert te accepteren,
maar het is niet zo makkelijk om dit te leren.
dankje dat je me elke keer vergeven wou..
ik hou van jou...