had beter gezwegen
heb weer veel verdriet
en niemand die het ziet
ik krop nu alles terug op
dit is mijn manier
om iets te verwerkene
mijn zelfvertoruwen,
is weeral zo goed als weg
door die persoon die ik vertrouwde
kost ze dit nu echt niet verzwijgen
dit doet me zo veel pijn
dacht dat ik je alles kon vertellen
maar dat had ik mis
daarom verzwijg ik al mijn verdriet
ooit word het mij te veel
en begin ik weer te denken aan zelfmoord
maar ooit zal iemand me begrijpen
wat ik hier mee bedoel
die persoon hoop ik snel te vinden
(dit gedicht heb ik al lang opgeschreven)
en niemand die het ziet
ik krop nu alles terug op
dit is mijn manier
om iets te verwerkene
mijn zelfvertoruwen,
is weeral zo goed als weg
door die persoon die ik vertrouwde
kost ze dit nu echt niet verzwijgen
dit doet me zo veel pijn
dacht dat ik je alles kon vertellen
maar dat had ik mis
daarom verzwijg ik al mijn verdriet
ooit word het mij te veel
en begin ik weer te denken aan zelfmoord
maar ooit zal iemand me begrijpen
wat ik hier mee bedoel
die persoon hoop ik snel te vinden
(dit gedicht heb ik al lang opgeschreven)
Reacties op dit gedicht
| Fri.. : | Zaterdag, mei 22, 2004 17:37 |
| ik begrijp je, ik heb het ook zo.. knuffel het spijt me voor wat degene je heb aangedaan.. Fri, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ann | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 21 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||