Cheers for Tears
Met de bladeren
voor ogen
maakt de nacht
de dag
te kort
Met de aderen
vol epilogen
Toch zacht bedacht
op een informatiebord
Maar nog steeds
is de weg
niet te vinden
Het verstand
begon reeds
te ontbinden
Mijn kompas wijst nu naar het kwetsen
Maar als ik me draai naar het troosten
Een verwarde poging het karakter te schetsen
Dan toch maar op ons geluk proosten?
*bottom's up ^__^*
Reacties op dit gedicht
| sick suicide: | Dinsdag, juni 22, 2004 17:54 |
| heel mooi .dikke knuffel | |
| *B()|-|-€Rf|_Y*: | Dinsdag, juni 22, 2004 15:32 |
| wonderfull :) | |
| Oorlam: | Dinsdag, juni 22, 2004 13:35 |
| very very good! | |
| BloodElf: | Dinsdag, juni 22, 2004 12:49 |
| Wauw, nice going!! Euhm ja hoi? Nee doei... Ik laat mij over kleine momentjen leegprikken door enge naalden. Fijn idee niet ^_^ proost met mijn bloedje dan maar ;o) Liefs, |
|
| Es: | Dinsdag, juni 22, 2004 12:39 |
| En de moed niet opgevend.... XXX Es |
|
| Veritas: | Dinsdag, juni 22, 2004 12:37 |
| veel meegemaakt huh?! gelukkig ook ervaring in 'het altijd goedkomen';) waardering, Veritas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lucius | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 22 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||