Oorlog
Oorlog
Allerlei mensen liggen op de grond,
moet je nagaan dat ik een week geleden daar nog stond.
Iedereen had nog lol, iedereen had een lach op z'n gezicht,
nu zijn alle lachende monden dicht.
Er zijn nu alleen nog gillende mensen te horen,
ik hoor ze eraan komen om nog wat dooie mensen te scooren.
Allerlei knallende geluiden om mij heen,
geen enkel goed mens, ik zie er geen.
Vluchten helpt niet,
je weet zeker dat de vijand je ziet.
Duurt dit alle nog lang,
het maakt me zo bang.
Ja hoor, ik hoor weer een 'pang'!!
blijft dit alle nog lang aan de gang??
M'n zusje en vader ben ik al verloren,
en van m'n moeder zal ik nooit meer iets horen.
Ze zit in een kamp hier in de buurt,
ze willen dat ze meedoet en meevuurt.
M'n moeder is m'n eigen vijand,
woonde ik maar in een ander land,
hadden ze dit land nou maar in de hand.
Ik hoor de vijand op de trap lopen,
ik hoor ze denken, ik hoor ze hopen.
Ik ben betrapt,
'k ben in m'n eigen val gestapt.....
Allerlei mensen liggen op de grond,
moet je nagaan dat ik een week geleden daar nog stond.
Iedereen had nog lol, iedereen had een lach op z'n gezicht,
nu zijn alle lachende monden dicht.
Er zijn nu alleen nog gillende mensen te horen,
ik hoor ze eraan komen om nog wat dooie mensen te scooren.
Allerlei knallende geluiden om mij heen,
geen enkel goed mens, ik zie er geen.
Vluchten helpt niet,
je weet zeker dat de vijand je ziet.
Duurt dit alle nog lang,
het maakt me zo bang.
Ja hoor, ik hoor weer een 'pang'!!
blijft dit alle nog lang aan de gang??
M'n zusje en vader ben ik al verloren,
en van m'n moeder zal ik nooit meer iets horen.
Ze zit in een kamp hier in de buurt,
ze willen dat ze meedoet en meevuurt.
M'n moeder is m'n eigen vijand,
woonde ik maar in een ander land,
hadden ze dit land nou maar in de hand.
Ik hoor de vijand op de trap lopen,
ik hoor ze denken, ik hoor ze hopen.
Ik ben betrapt,
'k ben in m'n eigen val gestapt.....
Reacties op dit gedicht
| Albrecht Paul: | Woensdag, november 07, 2001 12:09 |
| Wat een kitsch, Yvonne, deze 'inleving' in televisiebeelden. In de laatste twee regels mis je helemaal de bocht, de spanning die je opbouwde eindigt met een gedachtenkronkel ("in eigen val gestapt" - Waarvoor ben jij dan verantwoordelijk?) die alles overhoop gooit. Jammer. | |
| els verheyen: | Woensdag, september 05, 2001 18:07 |
| mijn gedicht overgenomen knap hoor maar ga lekker verder. | |
| Elly: | Woensdag, mei 16, 2001 14:15 |
| Machteloos tegen al die agressie en geweld, oorlog brengt onmenselijk veel verdriet en pijn. Ik begrijp wat je bedoeld. Liefs Ellyxxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Yvonne | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 16 mei 2001 | ||
| Thema's: | ||