bang in eindeloos labyrint

Eindeloos gangenstelsel
Hoog oneindig plafond
Reusachtige pilaren
Steken uit de grond
Eenzaam
In het zwart van mijn gevoel
Mijn roep op hulp
Galmt
Maar geen antwoord
Alleen
Zit ik
In een gigantisch labyrint

Toch vind ik af en toe
Een bloemetje
Of een straaltje licht
Een kleine mededeling
Van vriendschap
Op aarde
En die kleine dingetjes
Zijn voor mij van grote waarde

Geschreven door

ike

Reacties op dit gedicht

ike vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

louche:	Zondag, juni 27, 2004 21:57
mooi geschreven.. geniet van de kleine dingen en je zult eens de grote dingen zien.

MayadeBij:	Zondag, juni 27, 2004 21:26
Nou als klein gebaar een grote kus voor jou, SMAKKA! (ik sta bij de uitgang overigens, drie keer links een stukje rechtdoor en twee keer kloppen ;)

Over dit gedicht

Auteur: ike
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 27 juni 2004
Thema's: [Angst]