je zit in mijn hoofd,
ik kan er niks aan doen
ik heb zoveel meer tijd dan jij,
je kan er niet altijd zijn voor mij!
toch heb je het beloofd...
lang geleden,
dat het niet kan doet zoveel pijn!
je zult dit wel niet begrijpen,
doe ik dat zelf wel?
ooit kon ik alles aan,
dat is langzaam weggegaan...
jij zult vinden dat ik zeur,
en ik stop het weer diep weg...
maar de volgende keer,
verschijnt het gevoel 2 keer meer!
ik hou gewoon van je...
maar je laat me niet meer binnen,
niet meer binnen in je hart!
laten we er samen voor vechten!
voor het te laat is...