Cassettebandje
De angst schraapt ze van muren
met een mes in haar hand
timide dwaalt ze door
de gang van haar vergaande ziel
Geen deel van het geluk, ziet ze meer verschijnen
alles is donker om haar heen
de gang waar ze zo net doorwandelde
de cel waar ze nu in zit
Geen glimpje licht
komt er naar binnen
in de cel
waar ze wacht op het einde
De tijd tot het sterven
brengt ze door met het lezen
van brieven en een studie volgen
om de week
Het inspreken van een cassettebandje
waar ze zachtjes zegt
zijn naam
Reacties op dit gedicht
| Fortune: | Donderdag, juli 29, 2004 19:00 |
| zielig... ontroeren... mooi geschreven... liefs, Samantha... |
|
| nifter-a-go-go: | Donderdag, juli 29, 2004 08:50 |
| zo.... een eind om bijna van te janken. chapeau | |
| maria : | Donderdag, juli 29, 2004 00:23 |
| stil ademloos gelezen invoelbaar geschreven liefs, maria |
|
| Raira: | Donderdag, juli 29, 2004 00:22 |
| Een gedicht met een goed inlevingsvermogen. zie het zo voor me...... liefs raira |
|
| christina: | Donderdag, juli 29, 2004 00:05 |
| wat een prachtig omschreven triestheid de angst is om te snijden en te voelen in jou woorden hier gescheven liefs christa |
|
| Hermans Dirk: | Donderdag, juli 29, 2004 00:05 |
| mooi neergezet | |
