Hoop
Het is 3:30 in de morgen,
Ik ben ons lied aan het beluisteren.
Mijn kamer, mijn wereld is aan het verduisteren.
Ik denk aan wat je allemaal tegen me zei.
Er heerst een gevoel van wanhoop in mij.
In mijn handen heb ik jou brief.
Dat je toen geschreven had, zo lief.
Ik ruik nog steeds het parfum dat je erop had gespoten.
Ah, vroeger had ik er zoveel van genoten.
Het is weer stil in mijn kamer.
Mijn hart klopt veel langzamer.
Ons lied is afgelopen.
Nu kan ik weer hopen.
Ik ben ons lied aan het beluisteren.
Mijn kamer, mijn wereld is aan het verduisteren.
Ik denk aan wat je allemaal tegen me zei.
Er heerst een gevoel van wanhoop in mij.
In mijn handen heb ik jou brief.
Dat je toen geschreven had, zo lief.
Ik ruik nog steeds het parfum dat je erop had gespoten.
Ah, vroeger had ik er zoveel van genoten.
Het is weer stil in mijn kamer.
Mijn hart klopt veel langzamer.
Ons lied is afgelopen.
Nu kan ik weer hopen.
Reacties op dit gedicht
| will hanssen: | Zondag, augustus 08, 2004 14:03 |
| Heel mooi geschreven...en blijf hopen....hoop doet leven! Liefs, Will |
|
| Muwrleejn: | Zondag, augustus 08, 2004 13:07 |
| Toch is het fijn dat er bepaalde punten in je leven zijn waardoor je weer hoop krijgt! mooi geschreven.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Musti23 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 08 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||