Laat de wereld
Laat de wereld maar even draaien zonder mij.
Even stil in gedachten gaan.
En hoor ik er even niet meer bij.
Rust voor het weer opstaan.
Wandel nu door de sterrenhemel.
Zoek de rust in nachtelijke mijnmeringen.
Even weg van het druk gewemel.
En weg van alle andere dingen.
Terwijl beelden voorbij gaan van een pijnlijk verleden.
Maar als de zon weer gaat schijnen.
En de nachtelijke donkerheid word vermeden.
Vrij van alle pijnen.
Sta ik sterker dan ooit geweest.
Zal ik vechten voor mijn zijn.
En dit harder dan eerst.
Maar klaarder dan de best geschonken wijn.
Toch eerst wandelen over bergen en dalen.
In stilte dragen, momenten van rust.
Om dan mijn weg te bepalen.
Zodat het geweten zich sust.
Diane
Reacties op dit gedicht
| melissa18: | Zondag, augustus 15, 2004 19:45 |
| ook de wereld zal door blijven draaien of je dat wilt of niet... kom op lieverd probeer het positieve in te zien... knuffel melissa |
|
| Hermans Dirk: | Zondag, augustus 15, 2004 18:09 |
| heel mooi neergezet | |
| Raira: | Zondag, augustus 15, 2004 09:29 |
| Erg mooi gedicht, en het leven bestaat uit vallen en opstaan, maar uiteindelijk moet je proberen om altijd voor geluk te kiezen en daar voor te gaan. leven is mooi leven is lijden maar probeer altijd zelf voor het goed te strijden fijne zondag liefs raira |
|
| Pyro: | Zondag, augustus 15, 2004 05:43 |
| Mooi! Liefs, Pyro |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Diane | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 15 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||