Ook niet jij
Als van ouds voel ik je tedere lippen.
Die proeven als lekkere wijn nippen.
Je zachte handen strelen mijn huid.
Terwijl je zegt, ik hou van je luid.
Maar alles is een droom.
Want bij het onwaken voel ik me loom.
En zie dat ik lig alleen.
Het voelt als een zware steen.
Leven gaat verder, in eenzame strijd.
Want de klok tikt zijn tijd.
Wegen worden ingeslagen.
En onbeantwoorde vragen, blijven vragen.
Want keuzes zijn gemaakt.
En eindeloze discusies zijn gestaakt.
Want het verleden is voorbij.
Wat er gebeurt is, kan je niet meer veranderen,
OOK NIET JIJ
Diane
Reacties op dit gedicht
| Diablo: | Donderdag, augustus 26, 2004 13:12 |
| Live and let live... | |
| **19Els83**: | Donderdag, augustus 26, 2004 12:25 |
| prachtig gedicht. liefs Els |
|
| Raira: | Donderdag, augustus 26, 2004 10:15 |
| heel goed en mooi verwoord liefs raira |
|
| arie.v.d.zalm: | Donderdag, augustus 26, 2004 07:23 |
| prachtig. moin moin Arie |
|
| Djerba: | Donderdag, augustus 26, 2004 07:22 |
| heel mooi lieverd, Djerba. | |
| Hermans Dirk: | Donderdag, augustus 26, 2004 06:50 |
| mooi neergezet in een mooie vorm eenzaam zijn is niet zo fijn ik heb er ook mee te maken soms is het beter dat je het verleden laat wat het geweest is als je moet leven in pijn nu kan je nog een nieuwe start nemen groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Diane | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||