jij gaf mij een beetje troost
De tranen staan in mijn ogen
Er zijn veel mensen
Maar ik voel me zo alleen
Dan opeens, ik ken je nog maar net
Voel ik je armen om me heen
Jij zag dat ik me rot voelde
En gaf mij een beetje troost
Voor mij ben je nu al heel veel waard
Door dat kleine
Maar o zo lieve gebaar
Reacties op dit gedicht
| arie.v.d.zalm: | Maandag, augustus 30, 2004 10:21 |
| Is bijna onleesbaar door de kleuren die je gekozen hebt. Bijna. Leuk gedichtje van gemaakt. moin moin Arie |
|
| Raira: | Maandag, augustus 30, 2004 08:38 |
| zo zie je maar, er is altijd wel iemand die er voor je wil zijn en je zorgen en pijn wil delen mooi gedichtje liefs raira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 30 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||