Het stopt dat iedereen met mij blijft spelen.
Dat ze op hun tenen getrapt zijn, kan mij nu niet meer schelen.
Het steeds ja knikken is gedaan.
Ook het sorry zeggen, wel te verstaan.
Ook jullie hebben mij gekwetst, in mijn diepste ziel.
Maar steeds bleef ik vriendelijk, zodat het jullie beviel.
Ik moest dat van jullie steeds slikken.
Maar ondertussen lieten jullie me verstikken.
Daarom nu voortaan.
Kijk maar naar jullie zelf en laat mij begaan.
Laat mij in mijn eigen leven.
Kies nu voor mezelf, en met wie ik dat ga beleven.
En laat niemand meer oordelen.
Kijk naar jezelf, inplaats van met mijn voeten te spelen.
Sorry moest er even uit.
Diane