Redding
De warme herinnering die naar buiten loopt,
aangetrokken door jouw afwezigheid.
Vertrokken zonder kaart, zonder rantsoen.
Stort buiten de gesloten deuren van mijn ziel
uitgeput ter aarde.
Ik voel de koelte van de verraden herinnering,
en probeer niet te struikelen,
op weg naar jou,
over het witte spoor van gevloeide liefde.
aangetrokken door jouw afwezigheid.
Vertrokken zonder kaart, zonder rantsoen.
Stort buiten de gesloten deuren van mijn ziel
uitgeput ter aarde.
Ik voel de koelte van de verraden herinnering,
en probeer niet te struikelen,
op weg naar jou,
over het witte spoor van gevloeide liefde.
Reacties op dit gedicht
| *~~~GlitterGirly~~~*: | Zondag, september 12, 2004 12:27 |
| super mooi verwoord.. liefs en xxx |
|
| Godvader: | Zondag, september 12, 2004 06:09 |
| mooi, ik wist niet eens dat liefde kon vloeien | |
Over dit gedicht
| Auteur: V Martens | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 12 september 2004 | ||
| Thema's: | ||