Verloren
De kraan van
verdriet en pijn
Stroomt over
mijn hoop
Mijn hoop
verbrokkelt
Mijn handen
worden kouder
Geluk glijd
verder weg
En langzaam
verdwijnt het
Hoop glipt door
mijn vingers
De stukjes
verkleinen
De kraan stroom
steeds harder
Kan niet meer
worden gestopt
En zal pas
stoppen als al
mijn levenskracht
weggespoeld is
Door de kille wanhoop
en het harde verdriet
Reacties op dit gedicht
| BloodElf: | Donderdag, september 16, 2004 16:16 |
| *draait de kraan dicht* Hup dweilen nu!! |
|
| Raira: | Woensdag, september 15, 2004 21:16 |
| Mag ik een arm om je heen slaan om je even te troosten? erg mooi verwoord, ondanks de verdrietige inhoud liefs raira |
|
| IronRose: | Woensdag, september 15, 2004 20:51 |
| Mooihooiii! =) Zie je morge, gezellig hehe Kuss, IronRose |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Maranwë | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 15 september 2004 | ||
| Thema's: | ||