* dochter *
*
dochter
Stampvoetend komt ze binnen
Tierend en vloekend en nog meer
Boos en niet voor rede vatbaar
Jemig wat gaat ze toch te keer
Mopperend op alles en iedereen
Klagend steen en been
Niemand kan het nu goed doen
Ze voelt zich kennelijk alleen
En als ik dan zoetsappig vraag
Met een flemende stem
Vraagt ze pontificaal
Of ik wel goed mijn hoofd ben
Ik laat haar maar betijen
Haar bui duurt normaliter niet lang
Dan ligt ze weer in een deuk
Ik ken haar namelijk al zo lang
*
Lia, 28 sept. 04
Reacties op dit gedicht
| Tommie3993: | Woensdag, september 29, 2004 22:27 |
| Mwah, die van mij zegt,pap,Robert Jan komt eten(voor het eerst..)...je doet toch wel normaal,he??...pubers..ook wel leuk, idd, liefs.. | |
| Annemieke van der Ven: | Woensdag, september 29, 2004 18:12 |
| Ik zie wel dat ik die van mij niet met die van jou hoeft te ruilen voor een tijdje pffff... X Annemieke |
|
| Jacqueline: | Woensdag, september 29, 2004 15:53 |
| Wat een leuk gedicht heel herkenbaar!!!!! | |
| Mart: | Woensdag, september 29, 2004 12:59 |
| Herkenbaar | |
| Bieke: | Woensdag, september 29, 2004 09:20 |
| Oh het is maar de puber, gaat vanzelf weer over ;) Liefs Bieke, |
|
| sunset: | Woensdag, september 29, 2004 09:03 |
| Lijkt mijn puber wel :=). Herkenbaar! Liefs / sunset |
|
| Luijkx: | Woensdag, september 29, 2004 08:00 |
| Dat heb je met kinderen in de puberteit ;) Leuk geschreven! Liefs, Laura |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 29 september 2004 | ||
| Thema's: | ||