Samen zo gelukkig,
Samen zo tevree,
Samen zo Gezellig,
Samen maakte we dat niet zo vaak mee,

Samen gelukkig op de fiets,
We waren samen 1,
Maar ik wist toen nog van niets,
Toen was ik nog 'te leen',

Ik stapte af bij m'n huis,
Toen kwam er een scooter voorbij,
Hij stopte bij die kruis,
En schold toen tegen mij,

Ik werd boos,
Maar wist geen raad,
Toen liep je naar hem toe,
Hij was kwaad,

Ik riep hem terug,
Maar hij hoorde me niet,
Gebeurde alles maar vlug,
Terwijl jij mij al niet meer ziet,

Ik zie hoe jij word getrapt,
Ik zie hoe tegen jou word gescholden,
Terwijl alles uit mn mond flapt,
Terwijl hij jou gezicht molde,

Ik belde 112,
En toen kwam de politie,
Ik reed met je mee,

Ik wou je troosten,
Maar jij wees mij af,
Terwijl ik bloosde dacht ik,
Ik verdien hier de hardste straf,

Maar aangekomen bij het ziekenhuis,
Vertelde je me dat ik moest helpen,
Dat ik moest helpen bij die kruis,
Terwijl ik me doodschaamde,

Aangekomen thuis,
Voelde ik me niet goed,
Toen sneed ik in m'n hand,
En keek toe naar het bloed,

Ik wou er niet meer voor je zijn,
Want alles wat ik doe laat je koud,
En het doet je pijn,
Ik weet het, ik zit fout!

Ik stopte het bloed,
Want ik wil nog niet dood,
En dat deed me goed,
want wat ik voor jou voelde werd me te groot,

Ik ging naar je toe,
Je lag in het ziekenbed,
Je was nogal moe,
Terwijl ik daar niet op let,

Je kon nog tegen me praten,
En zei dat het over was,
Maar ik liet je maar blaten,
Maar achteraf realiseerde ik het pas,

Je had gezegt dat je me gebruikte,
Dat je tegen me loog,
Dat je me zag als speeltje,
Dat je me bedroog,

En nu weet ik het pas,
Dat ik niemand meet kan vertrouwen,
En door jou heb ik het gevoel,
Dat ik nooit meer van iemand kan houden!