je blauwt in wilde bloemen
ik zie je op de vlakte
een stipje in het wijde land
je blauwt in wilde bloemen
zoekt stenen naar je hand
in het ronde van verweren
strijk je langs de eeuwen heen
voelt het hoekige proberen
om de tijd nog even te trotseren
maar water en de wind
geven het kind der schepping
niet de kans zich te bezeren
door een noodgedwongen leren
zo lees je hun verhalen
en ziet de eeuwen gaan
emoties zijn niet te vertalen
je warme hand voelt die wel aan
je bent erbij in generaties
toen land de zee weer overwon
jouw stenen ronden weer de cirkels
en zeggen je hoe alles ooit begon
wil melker
12/10/2004
| anoukje: | Dinsdag, oktober 12, 2004 17:04 |
| heel mooi:) liefs en kusje Anoukje |
|
| ..SaNnE..: | Dinsdag, oktober 12, 2004 16:38 |
| heel erg mooi:) liefs Sanne |
|
| jackyXXX: | Dinsdag, oktober 12, 2004 14:15 |
| Hoi Wil... Dan maar zo... kom je nog eens kijken naar jouw plekje (ik krijg per mail geen respons) groetjes jacky |
|
| Freaky Poet: | Dinsdag, oktober 12, 2004 11:35 |
| ik ben er stil van..... mooi..... ja dat is het |
|
| Roger Bamps: | Dinsdag, oktober 12, 2004 10:22 |
| De schoonheid van dichten ontneemt mij ieder woord. Met dit levensgedicht heb jij weer een levenswerk gescoord. Chapeau! Groetjes, Roger. |
|
| Elze Schollema: | Dinsdag, oktober 12, 2004 08:46 |
| voor eeuwig leven,,,heel mooi Liefs,,,elze,,, |
|
| *anneke*: | Dinsdag, oktober 12, 2004 08:36 |
| The Circle of Life... Mooi! liefs, namasté, An |
|
| *Lia *: | Dinsdag, oktober 12, 2004 07:55 |
| wederom op bijzonder wijze het leven verwoord.. verleden, heden en toekomst in elkaar verweven.. liefs, Lia |
|
| Diane: | Dinsdag, oktober 12, 2004 07:41 |
| Prachtig, de tijd slijt alle scherpe kantjes.In één mooi leven dat nog komen gaat.Het verleden het heden en het begin van elk leven. In dit gedicht weergegeven. Liefs Diane | |
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 12 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||