Dood
angstig schreeuw ik
een schor geluid
doodgebloed
vermoord
stille tranen
krijsen vergeving
een laatste maal
slaak ik een
zucht
jouw handen
dragen mij
dragen mij
dragen de
eik
dragen mij
Reacties op dit gedicht
| ~Marina~: | Donderdag, oktober 14, 2004 18:15 |
| ik vind dat je goed schrijft, en zal je blijven lezen. Dus geen rare dingen doen... sterke, Mar |
|
| initje: | Woensdag, oktober 13, 2004 22:18 |
| hey meis,jouw gedichten zijn altijd zo mooi geschreven,kon ik dat maar.denk dat we het alletwee weer redelijk moeilijk hebben voor het moment,of ben ik verkeerd? liefs,initje |
|
| Rooz: | Woensdag, oktober 13, 2004 20:53 |
| Ik hoop dat je dit in fictie geschreven hebt!! =S.. want niemand mag de wereld zomaar verlaten! dus ook jij niet! Liefs Rooz |
|
| Esther Sharita: | Woensdag, oktober 13, 2004 20:34 |
| Wauw!! Hier heb ik echt geen woorden voor!Wat mooii zeg!Sterkte!Liefs Esther Sharita | |
| Maranwë: | Woensdag, oktober 13, 2004 20:03 |
| Moohoooi!!! heel erg mooi beschreven.. Khoop alleen niet dat dit echt gebeurt:S Liefs Maranwë |
|
Over dit gedicht
| Auteur: gekkin | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 13 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||