Verdwaald
Verdwaalt in een lege kamer,
niet meer wetende waarheen.
Angstig om zich heen speurend,
naar die allerlaatste steen.
Bouwend naar wat je toekomt,
maar telkens weer geruïneerd.
Door eigen, stomme fouten,
telkens weer bezeert.
Zo wordt leven geleden,
een ware uitputtingsslag.
Overwinnen is het doel,
zwoegend door elke dag.
Waar is het einde?
Is het nabij?
Is wachten aangeraden?
Ik denk het wel, en jij??
niet meer wetende waarheen.
Angstig om zich heen speurend,
naar die allerlaatste steen.
Bouwend naar wat je toekomt,
maar telkens weer geruïneerd.
Door eigen, stomme fouten,
telkens weer bezeert.
Zo wordt leven geleden,
een ware uitputtingsslag.
Overwinnen is het doel,
zwoegend door elke dag.
Waar is het einde?
Is het nabij?
Is wachten aangeraden?
Ik denk het wel, en jij??
Reacties op dit gedicht
| ...:: Angel ::...: | Zaterdag, oktober 18, 2008 11:05 |
| Hey, maar deze heb ik nog nooit gelezen! Hoe gaat het ondertussen met je? |
|
Over dit gedicht
| Auteur: petertje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 14 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||