Mijn Geheim...
Wat is het toch zwaar een geheim
mee te dragen dat je veel liever
de wereld in wil roepen.
's Nachts fluister ik zachtjes
woorden die ik hem wil zeggen
de nacht in.
Gedragen door de sterren komen ze
vast uiteindelijk bij hem terecht.
Zou hij dan glimlachen in zijn
slaap als hij ze opvangt?
Wat is het toch zwaar een geheim
mee te dragen dat je veel liever
de wereld in wil roepen.
Overdag loop ik op wolkjes rond...
Tintelend bij de gedachte aan hem...
Ah, ik hou het niet meer...
Vertel het aan niemand door, maar...
Enkele weken geleden ontmoette ik hem...
... DE WARE ...
Maar sshhtt ...
Reacties op dit gedicht
| Boudaatje: | Zondag, oktober 17, 2004 18:45 |
| leuk geschreven.... | |
| Martine Gieze: | Zondag, oktober 17, 2004 15:25 |
| OEPS...ik was dit hardop aan'lezen,is dat erg?!hihihi leuk/mooi gedicht! heel fijn voor je en ik hoop dat je binnenkort echt in z'n oor kunt fluisteren! liefs,MArt |
|
| Raira: | Zondag, oktober 17, 2004 14:28 |
| niemand komt het te weten sssttttt alleen wij allemaal..... maar ach........ erg mooi gedicht....en geweldig voor je dat je de ware hebt ontmoet liefs raira |
|
| will hanssen: | Zondag, oktober 17, 2004 13:45 |
| Mooi en liefdevol geschreven............. Liefs, Will p.s. Geniet er van! |
|
| *Lia *: | Zondag, oktober 17, 2004 13:40 |
| joepieeeeeeeeee..... liefs, Lia |
|
| P!nk Lady: | Zondag, oktober 17, 2004 13:24 |
| Ik zal het ook niet vertellen hoor.. Mooi geschreven!! ~P!nk~ |
|
| Child of God: | Zondag, oktober 17, 2004 13:19 |
| k zal t niet doorvertellen ;-) XxX |
|
