*Tranen staan in mijn ogen*
Tranen staan in mijn ogen,
rollen weldra over mijn wangen.
Waarom doet het me zo'n pijn
niet bij jou te kunnen zijn?
Tranen stromen,
dromen komen.
Wat is het toch moeilijk
om met jou een gesprek te beginnen.
Ik wil alles met je delen,
mijn verdriet en mijn geluk.
Maar de onzekerheid
maakt mij bang!
Reacties op dit gedicht
| psych: | Zondag, oktober 17, 2004 20:49 |
| wees niet bang meid,hou van jezelf,zoek contact met hem, veel liefs,,,psych,,, |
|
| Raira: | Zondag, oktober 17, 2004 20:44 |
| probeer die onzekerheid een plek te geven en laat je gewoon zien zoals je bent, maak contact zonder de behoefte dat het iets moet worden dan is alles wat je op dat moment hebt al meegenomen sterkte liefs raira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 17 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||