Kijken
Kijken
Hij kijkt naar me en lacht,
Het is of hij ergens op wacht.
Ik zou niet weten waarop,
Ik zou zeggen: “Hou eens op”
Zij kijkt naar me met zo’n blik,
Ik vraag me af: “Waarom ik?”
Ik ken haar ergens van,
Ik weet niet hoe het kan.
Zij kijken naar me en huilen,
De kinderen zitten te pruilen.
Ik kan er niks aan doen,
Ik voel me zo’n oen.
De hele wereld kijkt naar mij,
Soms heel triest soms heel blij.
Ben ik anders, ben ik raar?
Ze kijken nooit naar haar.
Ik ben heel blij,
Dat ik anders ben dan zij.
Raar wil ik niet zijn,
Dat doet te veel pijn.
Hij kijkt naar me en lacht,
Het is of hij ergens op wacht.
Ik zou niet weten waarop,
Ik zou zeggen: “Hou eens op”
Zij kijkt naar me met zo’n blik,
Ik vraag me af: “Waarom ik?”
Ik ken haar ergens van,
Ik weet niet hoe het kan.
Zij kijken naar me en huilen,
De kinderen zitten te pruilen.
Ik kan er niks aan doen,
Ik voel me zo’n oen.
De hele wereld kijkt naar mij,
Soms heel triest soms heel blij.
Ben ik anders, ben ik raar?
Ze kijken nooit naar haar.
Ik ben heel blij,
Dat ik anders ben dan zij.
Raar wil ik niet zijn,
Dat doet te veel pijn.
Reacties op dit gedicht
| sorayatje: | Zondag, februari 02, 2003 19:11 |
| je bent zeker geen oen, ook al ken ik je nog maar net, maar ik ken je genoeg om te weten dat je geen oen bent:) veel lief,s soraya |
|
Over dit gedicht
| Auteur: melissa | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 juni 2001 | ||
| Thema's: | ||