Varkenshoeder
Hij was een varkenshoeder
die vele varkens had
als je met hem praten
dan knorde hij maar wat.
Hij leek dan ook wat knorrig
een beetje afgestompt
wat zo door alle dagen
met die varkens komt.
Maar als hij met zijn varkens sprak
met zijn vreemde stem
dan kwamen die snel naar hem toe
en stonden rondom hem.
die vele varkens had
als je met hem praten
dan knorde hij maar wat.
Hij leek dan ook wat knorrig
een beetje afgestompt
wat zo door alle dagen
met die varkens komt.
Maar als hij met zijn varkens sprak
met zijn vreemde stem
dan kwamen die snel naar hem toe
en stonden rondom hem.
Reacties op dit gedicht
| shelob: | Vrijdag, oktober 22, 2004 22:05 |
| Lekker samen laten knorren. | |
| Raira: | Vrijdag, oktober 22, 2004 09:27 |
| Ik voel me ook af en toe wel thuis tussen die knorrende taal........wel liefdevolle knorrende taal hoor....... mooi geschreven liefs raira |
|
| arie.v.d.zalm: | Vrijdag, oktober 22, 2004 08:37 |
| Zo spreekt een ieder zij eigen taaltje,leuk neergezet. moin moin arie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||