Grasspriet van verdriet
Doezelend
wachtend op morgen
onder de witte wolken
kijkend vanaf het grasveld
tussen de grassprieten
vandaan
Terugdenkend
over mijn zorgen
werd ik vereenzaamd
met mijn treurnis
die mij had verenigd
met het zand
Groengras was er niet
op het uitgedroogde land
gevuld met het korrelige
zand wat ik vulde
met mijn verdriet
Tranen
sterkte het zand
het ontkiemde door mijn
bedroefdheid uitgroeiend
tot een grasspriet
Dag na dag
bepaald het mijn zicht
het groeit om mij heen
levend op mijn tranen
van verdriet
Iedere traan die ik laat
onthaalt een nieuw leven
iedere traan die ik laat
om het verlies van mijn
kind
Had ik hem maar zien groeien
hoog de hemel in...
wachtend op morgen
onder de witte wolken
kijkend vanaf het grasveld
tussen de grassprieten
vandaan
Terugdenkend
over mijn zorgen
werd ik vereenzaamd
met mijn treurnis
die mij had verenigd
met het zand
Groengras was er niet
op het uitgedroogde land
gevuld met het korrelige
zand wat ik vulde
met mijn verdriet
Tranen
sterkte het zand
het ontkiemde door mijn
bedroefdheid uitgroeiend
tot een grasspriet
Dag na dag
bepaald het mijn zicht
het groeit om mij heen
levend op mijn tranen
van verdriet
Iedere traan die ik laat
onthaalt een nieuw leven
iedere traan die ik laat
om het verlies van mijn
kind
Had ik hem maar zien groeien
hoog de hemel in...
Reacties op dit gedicht
| Joris Miedema: | Vrijdag, oktober 29, 2004 17:58 |
| Hoi martine, Gelukkig heb ik mijn kind niet verloren. Dit was vanuit het oogpunt van mijn personage in het gedicht. Als ik iets een droevige gedachte vind door mezelf de vraag te stellen 'wat als?' dan schrijf ik het op. Dit is zo'n voorbeeld, bedankt voor je reactie en dat je het gedicht mooi vind. Groetjes Joris |
|
| Martine Gieze: | Vrijdag, oktober 29, 2004 14:44 |
| ooooooh...wat mooi!!! heel droevig,dat je je kind hebt verloren,vreselijk!! veel sterkte! liefs,MART |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Joris Miedema | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||