Overgelaten
Steeds stiller
in een hoekje
gedreven verstopt
op plekken waarvan
ze dacht veilig te zijn
Pijn kruipt omhoog
haar hart
bezwaart durfde
haar schuilplaats niet
meer te verlaten
Vriendinnen die
haar achterlieten
verder met hun
leven gingen terwijl
zij bleef wegkwijnen
Hulpeloos teruggevallen
verdriet dat haar
overnam met een
masker bedekte ze
haar verloren gezicht
Haar lach verging
donker werden
haar ogen totdat
zij overgelaten
was aan haar lot
Reacties op dit gedicht
| IronRose: | Maandag, november 08, 2004 21:33 |
| Weer heel erg mooi... Wel mee doen aan dichtwedstrijd he! Liefs, |
|
| Raira: | Vrijdag, oktober 29, 2004 20:16 |
| mijn complimenten voor dit prachtige gevoelsgedicht de kern is geraakt liefs raira |
|
| cindyketjeuh: | Vrijdag, oktober 29, 2004 18:28 |
| heykes lieverd, wat heb je dat weer super neergezet. jij blijft het toch maar doen hé. echt de max!!!! mijn synoniemen raken wat op. kusjes cindyketje -xxx- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Maranwë | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 29 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||