Het einde...
Waar woorden niets meer raken
En pijn alles heeft gedood
Komen gevoelens samen
En maken een bloedende sloot
Waar gezichten vervagen
En avondrood verlaat
Is angst overgedragen
En overdekt met haat
Waar duisternis heeft weggenomen
En het zicht verblind
Zijn schimmen omgekomen
En gedachtes slecht gezind
Het einde dat nadert
Wat een oog niet ziet
Waar tranen vallen
Loopt een spoor van verdriet
Reacties op dit gedicht
| Butterfly: | Maandag, november 15, 2004 21:56 |
| Die laatste alinea... Prachtig gewoon Liefs |
|
| ~†~DarkChild~†~: | Maandag, november 08, 2004 23:08 |
| *Als er iets is, ook kiekje staat voor je klaar he meid... Kuss knuffel..sterkte! Darkchild |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Maranwë | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 08 november 2004 | ||
| Thema's: | ||